Nije riječ o Kineskom zidu: Ova "građevina" u Španiji se može vidjeti iz orbite

Decenijama nam se pričaju priče o Kineskom zidu koji je vidljiv s Mjeseca. Ali dok se to drevno čudo stapa s planinama, svjetlucavo "more plastike" u Španiji privuklo je pažnju astronauta u orbiti.

Ideja da je Kineski zid vidljiv s Mjeseca nije započela s svemirskim dobom; vjerovatno seže do pisaca iz 18. stoljeća koji su samo nagađali. Od misija Apollo, astronauti su dosljedno osporavali ovu tvrdnju. Članovi posade Apolla, uključujući Neila Armstronga i druge, primijetili su da se s Mjeseca mogu razaznati Zemljini kontinenti i oblaci, ali u suštini se golim okom ne ističe nijedna specifična struktura koju je napravio čovjek.

Čak i iz niske Zemljine orbite, gdje leti Međunarodna svemirska stanica (ISS), Zid je poput kameleona. Izgrađen od lokalnog kamena i zemlje, oponaša boju i teksturu okolnih grebena. Osim ako ga Sunce ne obasjava pod savršenim niskim uglom i "klizajućim" svjetlom koje baca duge sjene, i dalje ga je teško razlikovati od prirodnog pejzaža.

Ako želite pronaći jedan od najupečatljivijih pejzaža koje je izgradio čovjek, vidljiv iz svemira, pogledajte prema južnoj obali Španije. U provinciji Almeria, desetine hiljada hektara staklenika - poznatih kao Los Invernaderos de Almería - stvaraju spektakl koji je teško propustiti.

Španski astronaut Pedro Duque opisao je ove staklenike kao nepogrešive iz orbite. Sa svoje tačke gledišta na misijama i u kasnijim komentarima, rekao je da se ogromno prostranstvo bijelih plastičnih krovova pojavljuje kao svijetla "bijela mrlja" koja se jasno ističe naspram tamnijeg mediteranskog terena ispod.

Vidljivost iz orbite zavisi od kombinacije razmjera, kontrasta i refleksivnosti.

Refleksija: bijela polietilenska plastika koja se koristi u Almeriji ima visok albedo, što znači da reflektuje veliki postotak dolazne sunčeve svjetlosti natrag u svemir.

Kontrast: za razliku od zemljanih tonova Kineskog zida, briljantna bijela boja staklenika stvara oštar geometrijski rub naspram zelenih i smeđih tonova andaluzijskih brda.

Razmjere: ovo područje sadrži jednu od najvećih koncentracija staklenika na svijetu, pokrivajući otprilike 30.000 do više od 40.000 hektara i proizvodeći milione tona voća i povrća svake godine.

Ovo "ekonomsko čudo" pomaže u prehrani većeg dijela Evrope, ali vidljivost iz svemira ima posljedice na kopnu. Intenzitet poljoprivrede vrši pritisak na lokalne podzemne vode i generira velike količine plastičnog otpada, što izaziva zabrinutost među istraživačima i ekološkim grupama.

Neke studije sugerišu da bijela plastika reflektira toliko sunčeve svjetlosti da je doprinijela lokaliziranom efektu hlađenja - rijetkom slučaju gdje su površinske temperature u ovoj specifičnoj regiji neznatno pale posljednjih decenija, čak i dok se veći dio ostatka južne Španije zagrijao.